Solmaz Daryani

Photographer
    
THE EYES OF EARTH (THE DEATH OF LAKE URMIA 2014-ONGOING)
Location: United Kingdom
Nationality: Iranian
Biography: Solmaz Daryani is an Iranian documentary photographer loosely based between Iran and the UK. She is a grantee of the Magnum Foundation, National Geographic Society grantee, and a member of Women Photograph and Diversify Photo. Her work is mainly... read on
Public Story
THE EYES OF EARTH (THE DEATH OF LAKE URMIA 2014-ONGOING)
Copyright solmaz daryani 2021
Date of Work 12/31/69 - Ongoing
Updated 09/10/20

The Eyes Of Earth


"A lake is earth's eye; looking into which the beholder measures the depth of his own nature."

Henry David Thoreau


Personal connection


I grow up beside Lake Urmia, which was once the largest lake in the Middle East and the second largest salt lake on the planet. The nearly six million people who live in the Urmia basin have deep social and economic ties with this shrinking body of water. The Turk-Azeri people, who live around the lake, treasure it as a symbol of their identity, calling it "the turquoise solitaire of Azerbaijan."


Once a thriving tourist destination, Lake Urmia provided a livelihood to countless people, including my mother's family. My grandfather ran a lakefront motel in the touristy port city of Sharafkhaneh, and my uncles were sailors. I spent all my childhood summers on the shore of the salt lake in my grandparents' house. I cherish those memories and still remember the sound of the waves, the chatter of beachside vacationers, the sulfur smell of the dark mud, and the salty breeze in the mid-afternoon heat.


The (once) great salt lake


Salt lake Urmia remains a UNESCO biosphere reserve. However, the lake has lost 88% of its area and 80% of its volume since 1972 due to increasing temperatures, excessive dam constructions, water mismanagement, population growth, expansion of the agricultural sector to ensure national food security after eight years of the Iran-Iraq war.


As Lake Urmia dried up, local tourism and agriculture suffered. Winds that whip across the lake blow salt dust to farm fields, slowly rendering the soil infertile. Like so many other people around the lake, my grandfather's motel and gardens now lie in ruins. The port town is now a sparsely populated village that young people flee for nearby cities. Most of the residents who have stayed are elderly. Neither port town nor Salt lake resembles the place of my childhood memories.


Fighting back


The vast consequences of this environmental catastrophe have finally triggered a coordinated effort to save the lake. Rescuing the lake has been an international effort and collaboration between Iranian government ministries, the Urmia Lake Restoration Program, and UNDP. Between 2018 and 2019, above-average precipitation has helped to turn the tide. however, there is still a long way to go for the lake, and it's far from its glory days.


In this long-term ongoing personal-environmental story that I started in 2014, I tried to demonstrate the impacts of the drying of Urmia Lake on my own family, ecosystem, and people living around it to reflect the interconnectedness of humans and the environment. 


The vanishing of Lake Urmia is much more than an environmental hazard; it is an emotional wound in people's memory. For those who remember what this place once was, the lake is much more than a receding blue spot on the world map. It is a part of our identity, and we can only hope that it does not vanish forever.



Years of creation: 2014 to 2021 (ongoing)





چیزی Ú©Ù‡ به انسان هویت Ù…ÛŒ بخشد رابطه هایی است Ú©Ù‡ میان فضاها Ùˆ Ø±ÙˆÛŒØ¯Ø§Ø¯ Ù‡Ø§ÛŒ  Ú¯Ø°Ø´ØªÙ‡ اش وجود دارد.خاطره Ùˆ Ø­Ø§ÙØ¸Ù‡ ارتباط بین گذشته وآینده  Ù…Ù† است. برای اینکه بدانم به عنوان یک فرد Ú†Ù‡ کسی هستم نیاز دارم بدانم Ú©Ù‡ Ú†Ù‡ کسی بوده ام. زمان Ùˆ محل تولد، اعتقادات Ùˆ ریشه های قومی Ùˆ بسیاری از خصوصیات دیگر همگی بخشی از هویت من را تشکیل میدهند.اگر خشک شدن Ùˆ از بین رفتن دریاچه ÛŒ ارومیه فقط محو شدن یک Ù„Ú©Ù‡ ÛŒ آبی از روی نقشه ایران است، برای من Ùˆ مردمانی Ú©Ù‡ با آن زیسته اند از بین رفتن Ùˆ فراموشی بخشی از هویت، خاطرات Ùˆ Ú†Ù‡ کسی بودنمان است.


خانواده ÛŒ مادرم  Ø¯Ø± بندر شرفخانه Ú©Ù‡ شهرستانی درساحل شمالی دریاچه ÛŒ ارومیه است به دنیا آمده Ùˆ زندگی کرده اند.پدربزرگم مسافرخانه ای نزدیک به دریاچه ساخته بود Ú©Ù‡ اتاق های آن را به مسافرانی Ú©Ù‡ به بندر Ùˆ دریاچه Ù…ÛŒ آمدند، اجاره میداد Ùˆ دایی هایم در ساحل آن شغل قایقرانی داشتند. سالها ازتمام شدن کودکی ام در بندر شرفخانه Ù…ÛŒ گذرد، از آن زمان تا به حال دریاچه تغییرات بسیاری کرده است ودیگر شبیه مکانی Ú©Ù‡ حافظه ÛŒ کودکی خود را درآن رها کرده ام نیست. همه ÛŒ ما کودکیمان را جایی خوب یا بد جا گذاشته ایم جایی Ú©Ù‡ خوب میشناسیمش Ùˆ روزی Ú©Ù‡ به آنجا باز گردیم سفر ما به زمانی Ú©Ù‡ این مکان، آن را در خود تسخیر کرده است آغاز Ù…ÛŒ شود.


دریاچه ارومیه که در شمال غربی ایران، ما بین دو شهر مهم در استان های آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی واقع شده است زمانی بزرگترین دریاچه ی نمک در خاور میانه به حساب می آمد.در طول ۱۰ سال گذشته حدود ۸۰٪ از آن به علت تغییرات اقلیمی و توسعه ی بی رویه و بدون مطالعه ی کشت در بخش کشاورزی وعدم مدیریت صحیح مصرف آب دراین بخش، خشک شده است.


این تغییردر دریاچه باعث از بین رفتن باغ ها، مجتمع های تفریحی و از رونق افتادن گردشگری وفرصت های شغلی برای مردم منطقه شده است و بندر شرفخانه و دیگر روستاهای کنار دریاچه در حال تبدیل شدن به مکان هایی کم جمعیت و متروک هستند.


هدف من از به تصویردرآوردن دریاچه ارومیه، بیان داستانی Ø§Ø³Øª Ú©Ù‡ تاثیرات خشک شدن دریاچه بر زندگی انسان هاییکه در اطراف دریاچه زندگی میکنند را نشان دهم.در این داستان متشکل ازعکسها Ú©Ù‡ تصویری عاطفی از یک مکان Ùˆ زمان است Ú©Ù‡ در آنها گذشته Ùˆ حال ملاقات میکنند، حافظه ÛŒ کودکی خود را،که بخش بزرگی از هویت من را در خود جای داده است، فرا خواهم خواند. با روایت داستان انسان ها Ùˆ دریاچه در واقع ردی ازکودکی وخاطرات Ùˆ چگونگی به خاطر سپردن گذشته Ùˆ تاثیری Ú©Ù‡ روزهای سپری شده در بندر شرفخانه ودریاچه در کنار پدربزگ Ùˆ مادربزرگ، بر هویت من داشته است را جستجو خواهم کرد. 

22,595

Also by Solmaz Daryani —

VISUAL STORY

IN THE DESERT OF WETLANDS

By Solmaz Daryani / iran — My homeland, Iran, is mainly suffering from water scarcity and socioeconomic drought, where, water..
VISUAL STORY

A SACRED, SULLIED SPACE

By Solmaz Daryani / Ahvaz,Iran — In Iran, their numbers are estimated to be somewhere between 5,000 and 10,000, though no census count..
Join us
For more access